Глава 84 из 86
Անտառ
Ամեն հեքիաթում, առասպելում, առակում,
Ամեն անեկդոտում ու երգի տողերում
ես կլինեմ օտար հոգուդ համար։
Բառերս կլինեն անտառ, որտեղ կորում են և չեն գտնում մուտք ու ելքի ճանապարհը։
Դու կշնչես իմ սիրո համար, բայց ոչ իմ համար, ու ոչ էլ իմ ցավի։
Դու կկոտրես հայելի, որտեղ ես հիանում էի ինձանով։
Ներողություն չես էլ խնդրի։
Ու կկոչես դա չար կատակ։
Ես հումորի զգացում չունեմ։
Փաղչիր, հետևիցդ թող դատարկ,
այն փոշոտ անկյունը, որտեղ
նետում էի հին հուշերը։
Հիշողություն դարձիր և թող
աճեն թևեր, այն, որոնցով
դու կթռչես հեռու-հեռու,
Երբ ինձանից ստանաս ներում։